Hypnose is een soort dagdromen. Als je weleens gemediteerd hebt, lijkt het daarop. De staat waarin jij je bevindt tijdens hypnose, maak je ook al vaak mee net voordat je in slaap valt. Het is dus eigenlijk een heerlijke ontspannen staat.

Toch heeft bijna iedereen die voor het eerst bij mij komt wel een beeld bij hypnose dat niet klopt. Veel van die vooroordelen komen uit films, of gewoon uit onwetendheid, waardoor je zelf iets invult met je eigen gedachten en fantasie. Dat heb ik ook gedaan. Ja ik had zelf ook zo’n vooroordeel.

Mijn eigen weerstand

Jarenlang wilde ik zelf niets met hypnose doen, terwijl mensen om me heen steeds zeiden dat het perfect bij mij zou passen. Bij de manier waarop ik al werkte. Mijn eigen oordeel hield mij tegen. Ik had het beeld dat hypnose zweverig was, en dat je zelf geen controle meer had over wat je deed. Tijdens de coronatijd liet ik me toch verleiden om aan een masterclass over hypnose mee te doen. Ik dacht: wat kan mij nou gebeuren met zo’n schermpje ertussen, en als ik het niets vind, zet ik de computer gewoon uit.

Na het eerste moment waarop ik zelf in hypnose ging, was ik verkocht. Het viel me eigenlijk een beetje tegen, in positieve zin. Ik dacht: is dit alles? Want het voelde vooral heerlijk. Een heel relaxed gevoel.

Die eigen ervaring gebruik ik nog vaak als ik cliënten uitleg wat hypnose is, want het is precies het gevoel dat de meeste mensen achteraf ook beschrijven. 

Het klokje

Een cliënt verwoordde haar twijfel ooit heel treffend. Ze vertelde: ik vind het heel spannend, want in films zie ik dat je met een klokje voor mijn ogen zwaait en dat ik daarna niet meer weet wat ik zeg, wat ik doe, en dat jij dus van alles met mij kunt doen.

Ik legde haar uit dat het zwaaien met een klokje alleen een manier is om je te laten focussen op een punt, waardoor je breinfrequentie zakt en je ogen moe worden. Dan sluit je je ogen, en weet je nog steeds precies wat je zegt en wat je doet. Het enige wat je doet, is vertragen, ontspannen, en gedachtes die komen weer laten gaan. In die ontspanning kun je met mij communiceren, en zul je herinneringen ervaren, emoties voelen en beelden voor je zien.

Zelfs al zou ik je dingen kunnen laten doen die je niet wilt, dan zou ik dat nooit doen. Ik zet hypnose in om ervoor te zorgen dat jij je uitdaging aangaat, en dat er een transformatie plaatsvindt waardoor jij je probleem kunt oplossen. Ze gaf zich er die keer aan over, en zei achteraf dat het veel minder eng en spannend was dan ze had gedacht. De keer erna waren er geen belemmeringen meer voor haar en ging ze makkelijk in hypnose.

Meer vooroordelen

Naast dit vooroordeel over controleverlies over je gedrag, hoor ik nog een paar dingen vaak terugkomen. Sommige mensen zijn bang dat ze in hypnose iets tegenkomen wat ze niet willen zien. Je onderbewuste weet precies wat jij wel en niet aankan. Het wil je beschermen, en zal alleen dat laten zien waar jij op dat moment mee om kunt gaan. Je onderbewuste laat je juist datgene zien waar de oplossing zit of de verandering plaats mag vinden. 

Ook vinden sommige mensen het lastig om de controle uit handen te geven. Deze mensen laat ik de eerste keer vooral ervaren wat hypnose is, waardoor ze de tweede keer al veel makkelijker in een diepere ontspanning zakken.

En dan is er nog de vraag die ik vaak hoor: hoe weet ik of ik het goed doe? Alles wat je doet is oké. Je kunt het niet verkeerd doen. Als je naar mijn stem blijft luisteren gaat het goed. Zelfs als je even niet hoort wat ik zeg weet je onderbewuste wat het mag doen. 

Wat mensen achteraf zeggen

Wat me altijd opvalt, is hoe positief mensen achteraf over hun ervaring zijn, ook al waren ze van tevoren gespannen. Als ik iemand voor het eerst alleen laat ervaren wat hypnose is, zonder dat er nog therapie bij komt kijken, hoor ik bijna altijd hetzelfde: dit was heerlijk, ik had nog wel wat langer onder hypnose willen blijven.

Zodra er tijdens de hypnose ook daadwerkelijk therapie plaatsvindt, is de ervaring anders, en vinden mensen het vaak bijzonder wat er dan gebeurt. Sommigen komen met een licht gevoel uit de hypnose, en die mogen dan nog even rustig terugkomen in het hier en nu. Anderen komen juist vol energie de sessie uit. Wat ik nog nooit heb meegemaakt, is iemand die negatief was over wat hij of zij tijdens hypnotherapie heeft ervaren.

Als je dit nu gelezen hebt, hoe voel jij je dan nu als je aan hypnose denkt? Merk je dat er al een stukje rust is ontstaan? Ben je inmiddels niet heel nieuwsgierig hoe het echt is?